Myszołowy z natury są ptakami wędrownymi. Z terenów swojego zimowania na tereny lęgowe wracają w kwietniu. Myszołowy są najbardziej znanymi ptakami drapieżnymi w Europie Środkowej. Należą do elitarnej rodziny jastrzębiowatych. Występowanie tego ptaka odnotowane jest w całej Eurazji . Środowisko naturalne jakie akceptują do swojej egzystencji to tereny uprawne , łąki , pola , pastwiska , w którym występuje ich podstawowe pożywienie. Mimo, iż myszołowy nie są małymi ptakami drapieżnymi , posiadają niezbyt dobrze rozwinięte nogi i krótkie szpony. W związku z tym mogą pozwolić sobie na łowy mniejszego pokroju oraz zapolować na zwierzę najwyżej do wielkości dorosłej wiewiórki. Chociaż zdarzają się sytuacje nadzwyczajne , których przerastają one samych siebie. Myszołowy zadowalają się polowaniem na myszy , jaszczurki , węże , młode ptaki a nawet niekiedy większe owady. Myszołowy zadowalają się również padłą dziczyzną. Panuje niesłuszny pogląd wśród myśliwych , zwolenników odstrzałów tego gatunku , że myszołowy są sprawcami zmniejszającej się populacji zajęcy. Jest to z gruntu błędna teoria nie poparta żadnymi konkretnymi faktami czy istotnymi dowodami. Badacze przyrody zastanawiają się nad skutkami zezwoleń na jego odstrzał , które mogłyby z kolei doprowadzić do nadmiernego rozprzestrzeniania się gatunków naziemnych uważanych za dużo bardziej szkodliwe w skutkach dla gospodarki człowieka. Myszołowy przeważnie zajmują swoje zeszłoroczne gniazda , które są wzmacniane , uzupełniane i poprawiane , tak aby mogły wytrzymać trudy kolejnego lub kolejnych lęgów. Zaobserwowane konstrukcje gniazd myszołowa wielokrotnie naprawiane i odbudowywane , których wysokość sięgała około pięćdziesiąt centymetrów , natomiast średnica dochodziła do osiemdziesięciu centymetrów. Zachowania godowe tego gatunku od momentu przylotu na tereny lęgowe to niezwykłe loty , w których zataczane są niesamowite kręgi oraz nagłe pikowanie w dół z dużymi prędkościami. Liczba jaj jakie znosi samica zwykle wynosi około trzech sztuk. Natychmiast po zniesieniu przez samicę pierwszego jaja , jest ono przez nią wysiadywane. Wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice , mimo iż samica wysiaduje je znacznie dłużej od samca. Pisklęta wykluwają się po około trzydziestu , trzydziestu pięciu dniach. Młode osobniki , tak jak u wszystkich ptaków drapieżnych , pokryte są białym puchem. Okres przebywania maluchów w gnieździe kończy się wraz z upływem czterdziestu dni. Później zaczyna się wczesny okres dorastania .i w kwiecie wieku rozpiętość skrzydeł myszołowa może osiągać nawet do stu trzydziestu centymetrów.

Sójka jest ptakiem , który nie pogardzi różnym rodzajem pokarmu. Panuje pogląd , że sójki w zasadzie jedzą wszystko. W zależności od sytuacji i dostępności pożywienia potrafią radykalnie zmieniać swoje upodobania. Latem , kiedy w naturze występuje dostatek pożywienia owadziego , nie gardzą nim. Ale nie gardzą również pożywieniem w postaci ptasich jaj lub piskląt innych ptaków. Sójki potrafią również zapolować na młode osobniki innych gatunków , ale podejmują się również bezwzględnej walki z osobnikami dorosłymi , które traktują bardzo brutalnie przytrzymując szponami i brutalnie dziobiąc do skutku. Te niezbyt humanitarne sposoby zdobywania przez nie pożywienia zostały dostrzeżone przez Niemieckich myśliwych , wśród których zupa z tych niewielkich ptaków uważana jest za wielki przysmak. W naszym kraju są one pod prawną ochroną . Lecz pamięta się lata , kiedy Środkowa Europa przeżywała prawdziwą ich inwazję. Sójki należą do ptaków pięknie ubarwionych o swoistych zachowaniach. Przefruwając w całym stadzie z jednego kompleksu lasu do drugiego , postępują według ściśle określonych norm zachowawczych przypisanych ich gatunkowi. Początkowo całe stado siedzi na drzewach na skraju jednej części lasu z zamiarem przefrunięcia na drugą stronę. Lot wykonuje wtedy jedna sójka . Dopiero w momencie kiedy dotrze na miejsce , ruszają następne. Również inne dziwne i dotąd nie zinterpretowane zachowanie sójek jest powszechnie przez nie stosowane. Wydaje się ono irracjonalne i bezmyślne , lecz może zawiera jakieś głębsze treści , które ten ptak rozumie. Sójki niekiedy widząc mrowiska , powodują trzepotanie skrzydłami przy mrowisku wzmagając agresję u tych owadów. Potrafią również wybierać je dziobem i wkładać je sobie między skrzydła. Ta prowokacja powoduje spryskiwanie kwasem mrówkowym pojawiającego się intruza. Sójki osiągają długość ciała do trzydziestu czterech centymetrów . Środowisko jakie preferuje ten gatunek to lasy iglaste , lasy liściaste i lasy mieszane oraz podrosty leśne. Sójka bardzo zręcznie porusza się w powietrzu między gęstymi zaroślami drzewnymi. Zwinnie przeskakuje również z jednej gałęzi na drugą. Sójka w porze lęgowej wykonując swoje pieśni godowe jest doskonałym naśladowcą innych gatunków ptaków. Potrafi ona również bardzo zręcznie naśladować beczenie owiec i kóz . Można nauczyć ją również wymawiać proste słowa i gwizdać. Oboje rodzice budują gniazdo na początku kwietnia na wysokości do pięciu metrów. Wysiadywaniem jaj również zajmują się oboje.