Ptak ten osiąga długość około trzynastu centymetrów . W związku z tym jest niewielkim ptakiem. Jego ubarwienie opierzenia to długie , podłużne , ciemne prążki na ciele , podbrzusze jaśniejsze – szare i nie prążkowane . Czasem można dostrzec niewielki żółtawy odcień. Ten charakterystyczny ptak spędza większość czasu na ziemi ukrywając się w gęstej roślinności. Po charakterystycznym śpiewie można czasem rano dostrzec go na wierzchołkach roślin. Świerszczak preferuje wilgotny klimat , w którym dominują wilgotne polany , wilgotne łąki , torfowiska , w których można spotkać krzaki jeżyn , zarośla pokrzywowe , występuje również na polach rzepaku , w zbożu i koniczynie. Jego występowanie w przyrodzie nie można określać jako rzadkie. Mimo to , nie jest często obserwowanym osobnikiem. Na taki stan rzeczy zasadniczy wpływ ma jego zachowanie . Podczas zagrożenia ptak ten jak inne gatunki nie wzlatuje nagle w przestrachu , lecz ucieka i chowa się w coraz gęstszej gęstwinie zarośli tak , że nie jest wielokrotnie w ogóle spostrzeżony. Tak specyficzny sposób zachowania nie sprzyja obserwacji tego osobnika. Podczas śpiewu jedynie można zaobserwować postać tego ptaka. Tak jak i inne , zdradza nim swoją obecność. Jego śpiew bardzo przypomina cykanie świerszcza, dokładniej pasikonika zielonego. Gniazdo świerszczak organizuje sobie bezpośrednio na ziemi w pobliżu miejsca jego zalotnych śpiewów. Do tego celu używa zwiędłych liści znajdujących się w pobliżu. Na ich podstawie uwija plecionkę o kształcie miseczki ze znalezionych źdźbeł trawy. Tak przygotowane gniazdo na bazie występujących pospolicie w okolicy materiałów budowlanych doskonale adaptuje się wizualnie z otaczającym środowiskiem , stając się mało dostrzegalne przez postronnych obserwatorów. Pod koniec lipca pasikoniki zielone przestają wydawać swoje odgłosy , asymilując się z nimi , świerszczak również zaprzestaje wydawania swojego śpiewnego cykania. Prawdopodobnie przebywając w środowisku cykających świerszczy , świerszczak podświadomie maskuje swoją obecność , wydając jednocześnie odgłosy godowe. Stąd prawdopodobnie wzięła się nazwa gatunku tego ptaka. Podczas znoszenia jaj , można zaobserwować ich przeciętną ilość – około pięciu lub sześciu sztuk . Ale widziano też siedem jaj. Świerszczak jaja znosi dwukrotnie. Pierwszy lęg odbywa się pod koniec maja , natomiast drugi następuje pod koniec lipca. Młode pisklęta opuszczają gniazdo po około dziesięciu lub dwunastu dniach. Od razu okazują się doskonałymi piechurami. W Europie żyją pokrewne gatunki w ilości trzech różnych osobników różniących się nieznacznie budową zewnętrzną.