Grubodziób zamieszkuje lasy liściaste , mieszane ze starszym drzewostanem. Zamieszkuje również różnego rodzaju krajobrazy parkowe. Bardzo często zimą spotkać można tego osobnika częstującego się w urządzonych przez człowieka karmnikach. Ten gatunek ptaka odżywia się wyłącznie nasionami pestek owoców , które zręcznie wydobywa posługując się silnym dziobem. Dziób grubodzioba to prawdziwa broń. Mimo swoich niewielkich gabarytów , stając w obronie , posługując się swoim niepozornym narzędziem , może zranić ciało napastnika , nawet człowieka uderzając z siłą około czterdziestu pięciu kilogramów.Rana do kości. Jedna rodzina grubodziobów , pojawiająca sięna drzewie czereśni potrafi doprowadzić drzewo do prawdziwej klęski. Potężne ciosy dziobów niszczą duże ilości owoców porzucając je pod drzewem tylko po yo aby dostać się do niewielkiego gniazda nasiennego , które jest ich głównym pożywieniem. Grubodzioby są również smakoszami nasion słonecznika , nasion buka oraz nie gardzą owadami. Nawet tymi , które posiadają silne opancerzenie. Nie jest to dla nich żadna przeszkoda. Wykonując silne uderzenia dziobem i potrząsając głową są w stanie dotrzeć do tego , co je interesuje. Grubodzioby wschonio i północnoeuropejskie to ptaki wędrowne.
Odlatują we wrześniu , natomiast w kwietniu powracają. Tereny zimowania tego ptaka to Europa Południowa. Grubodziób to niewielki ptak o gabarytach powszechnie znanego szpaka. Posiada siny , masywny dziób oraz krótki ogon. Ma bardzo interesujące ubarwienie , począwszy od niebieskawo zakończonych lotek skrzydeł oraz barwie pomarańczowo – brunatnej tułowia przechodzącej delikatnie w ciemnozielone odcienie. Jego wyraźnie masywny dziób w stosunku do częsci tworzącej zarys głowy jest wyraźnie dominujący. Grubodziób jest bardzo zwinnym i szybkim lotnikiem , natomiast stąpając po ziemi wydaje siębardzo ostrożny , rozważny i powolny. Po ziemi porusza się skacząc albo chodząc z tułowiem wyprostowanym. Pod koniec kwietnia przeważnie na gałęziach drzew liściastych można znaleźć pierwsze gniazda tego ptaka. Samce swoje loty godowe zaczynają już w lutym. Przed parzeniem się , samce zaczynają podskakiwać wokół przyszłej partnerki prezentując doskonałe walory kolorowego upierzenia. Samica zajmuje się budową gniazda , które wykonuje z porostów i cienkich gałązek. Podczas wysiadywania jaj pojawiają się na podbrzuszu plamy lęgowe. Można po nich poznać czy jaja wysiadują oboje partnerzy , czy tylko jedno z nich. Samica bardzo wytrwale wysiaduje jaja , a w tym czasie samiec intensywnie ją dokarmia. Młode pisklęta karmione są owadami i w połowie dojrzałymi nasionami.